सोशल मीडियाचा हल्ली फार म्हणजे फारच कंटाळा येतो.
कधीही असा विचार केला नव्हता की फेसबुक शिवाय जगू शकेन. पण खरंय.. काम असलेल्या माणसाला फेसबुकशी घेणंदेणं नसतंच मुळी.
तू सोडून गेलीस. आणि मी फेसबुकला सोडलं. दोन्ही एकाचवेळी घडलं.
आज विजयादशमी. कुणीतरी आज सीमाल्लोंघन केलेलं ना.. ?
आपल्या नात्याचंही तसंच काहीतरी झालंय, असं शून्यला राहून राहून वाटत होतं..
खरंतर बऱ्याच दिवसांनंतर आज सुट्टी मिळालीय. बॉसनं स्वतःहून येऊ नको म्हणून सांगितलं.
नाहीतर आपल्याला काही जरुर वाटत नव्हती सुट्टीची….
चला ..थोडा टाईमपास करु…
फेसबुकचा पासवर्ड आठवतोय.. पण लास्ट टाईम केव्हा लॉग ईन केलेलं..
जराही स्मरणात नाही.
शून्यने फेसबुक लॉन इन केलं… नोटीफिकेशन्सचा ढेर..
चाळीस एक फ्रेन्ड रिक्वेस्ट.. हे अपेक्षितच होतं..
पण इथूनही शून्यने सरळ वाट धऱली ती बाकीची..
बाकीच्या टाईमलाईनवर शून्य जेव्हा गेला.. तेव्हा कळलं की आता बाकीनं त्याची मैत्रीही शिल्लक ठेवली नाही…
((बाकीने फेसबुकवरुन शून्यला unfriend केलं. त्यावर न राहवून शून्यने बाकीला तडक फोन केला..))
शून्य : मला फारच वाईट वाटलंय बाकी
इतकं काही मोठं घोडं मारलं नव्हतं गं मी कधीच...
अनफ्रेन्ड केलंस मला तू..
धक्का बसलाय...
न पचणारा...
इतका वाईट आहे मी... लाज वाटली मला माझीच...
बाकी : आपल्याला दोघांना त्रास होत होता शून्य
आणि जे पुढे न्यायचच नाही ते असं टांगून का ठेवावं
आता आशा अपेक्षा नकोत
शून्य : मारायचंच होतं तर पुन्हा जीव का ओतला होतास...
सोडूनच जायचं होतं तर आलीसच कशाला होतीस तू परत..
बाकी : मी परत आले नव्हते. मला पळपुटी व्हायचं नव्हतं
शून्य : जे काही असेल यार...
बाकी : मी सावरण्याचा प्रयत्न केला
शून्य : याला तू प्रयत्न म्हणत असशील तर फार लवकर अपशय
स्वीकारलंस गं.. बेक्कार फिलिंग असतं.. तोंडावर भडाभडा
शिव्या दिल्या असत्यास ना...तर जास्त बरं वाटलं असतं गं...
तुला एकट्यालाच भावना आहेत असं वागू नकोस
बाकी : गप्प राहून काय मिळालं तुला.. तुझं व्यक्त होणं आणि
माझं व्यक्त होणं वेगळं आहे
शून्य : काय साध्य केलंस तू या सगळ्यातून...
बाकी : तू बोलून काय मिळवलयेस
शून्य : नाही समजून घ्यायचं मला व्यक्त होण्याच्या
पद्धती.. काहीच नाही
बाकी : शून्य ऐक कितीही वाद केले तरी आपण एकमेकांना असं
एकमेकांवर लादू शकत नाही
शून्य : का नाही लागू शकत यार..
का नाही मोकळेपणे भांडू शकत..
का नाही ओरडू शकत एकमेकांना..
का नाही..
बाकी : कारण माणसं हक्काच्या माणसांसोबतच भांडतात
शून्य : तू कशी काय एवढी थंड राहू शकतेएस यार...
तुला काहीच कसं वाटत नाही...
तिळपापड होतोय माझा..
फेसबुकवरुन अनफ्रेंड केलंयस मला तू..
बाकी : कारण यातून काहीच निष्पन्न होणार नाही
जिथे पुढे एकत्र चालायचंच नाही तिथे सोबत करण्यात काय अर्थ
शून्य : मला फार हर्ट झालंय..
रागाच्या भरात मी ब्लॉकच केलंय
बाकी : मला त्रास काय कमी होत असेल का
शून्य : मेलो आहे का मी यार..
एवढं निष्ढूर वागावं माणसानं..
अशी तर काही चूक नव्हती ना केली मी..
बाकी : किती काय काय थांबवणार तू
तुझ्या मित्रांचे msg
तुझं असं लिहिणं
मला आवडतं असं वाटतं का तुला?
शून्य : पुन्हा प्रेम नाही करता येत गं..
सगळं आठवतंच..
पहिल्यासारखं..
बाकी : मी फक्त unfriend केलंय
मी हवं तेव्हा तुला बघू शकते
शून्य : नाही पाहू शकणार यापुढे
बाकी : ब्लॉक करणं आणि unfriend करणं यातला फरक समाज
शून्य : नाही पाहू द्यायचंय. मला
वैताग आलाय मला..
आणि रागही..
हरामखोर आयुष्य सालं..
बाकी : मी रडत नाही म्हणजे मला पडलेली नाही असं
नाही
शून्य : माणूस रडला म्हणजे दुःख संपलं असं झालं असतं..
तर मेल्यानंतर सगळीचं आपली माणसं रडली असतील..
बाकी : हो केलं तुला unfreind आता पुढे काय
Freind राहून असं काय करत होतो आपण
शून्य : बरोबरच आहे तुझंही..
म्हणूनच ब्लॉक केलंय मी..
एखादा माणूस तुमची वाट पाहतोय.. याची जाणीव
कुणी ठेवायची....
बास्सस..
पुरे झालं..
प्रेम बिम असं काही नससं... असं वाटायला लागलंय मला..
बाकी : आपण असं वागून असं वागून एकमेकांचं
एकमेकांच्या आयुष्यातलं महत्व वाढवतोय असं नाही वाटत तुला?
शून्य : ते वाढवलंच आहे ना..
नाहीच जगू शकत ना..
आठवण काढल्याशिवाय..
आठवण ऑक्सिजनचं काम करतेय सध्या...
बाकी : हेच oxygen विष होण्याआत विसरून जा
शून्य : मला पटल नाहीये..
मला अस वाटतंय की माझा अपमान झालय..
मी सहज प्रोफाइल पाहायला गेलो
तर मला unfriend केलेल दिसल
बाकी : आणि त्याचं उत्तर म्हणून तू ब्लॉक केलयेस
शून्य : वाईट वाटणार नाही का... मी माझ्या चुका स्वीकारलेल्या बाकी
बाकी : तू चुका स्वीकारल्या म्हणून मी निर्णय बदलावेत
ही barter system झाली
शून्य : निर्णय बदल. अस एकदाही आग्रह केला नाही..
कोणीही जबरदस्ती केलेली नाही
मी बदल केलेत माझ्यात.....
तू ही केले असतील
virtual त्रास दिला का कधी?
बाकी : मी एवढंच सांगते की माझा त्रास कमी व्हावा
यासाठी मी solution शोधलंय
त्यावर तू त्रास करून घेऊ नकोस.
आपण पुन्हा नव्याने बोलू एक छान मित्र म्हणून राहू..
शून्य : बरं... जशी तुझी इच्छा..
बाकी : कसं चालूय मग सगळं?
शून्य : रोजची ट्रेन
ऑफिस
Perfect टाइम मध्ये lunch
संध्याकाळी न सांगता वेळेवर मिळणारा चहा
कधी तरी तूझ्या आठवणीत छोटा गोल्ड फ्लेक
घरी येणं
रात्रीचं जेवण
झोप
सगळं सुरळीत
माझं आयुष्य सोडलं तर 'बाकी' सगळं सुरळीत चालूय..
(फोन कट...बाकी काही न म्हणता फोन कट करते)
